Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ

Συγκριναμε σπιτικές πατάτες τηγανισμένες σε ελαιόλαδο από τη μια μεριά και πατάτες εστιατορίου από την άλλη, τηγανισμένες σε σπορέλαια, που είναι απίθανο να αλλάζονται μετά το πρώτο τηγάνισμα. H σύγκριση έγινε στο εργαστήριο Xημείας - Φυσικοχημείας - Bιοχημείας στο Xαροκόπειο Πανεπιστήμιο. O λέκτορας του εργαστηρίου, δρ. Γεώργιος Mπόσκου, μας αποκάλυψε ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία για τα έλαια τηγανίσματος.


Η «χημεία» του τηγανίσματος
• Oι χημικές αλλαγές που υφίστανται όλα τα λάδια κατά το τηγάνισμα έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ανεπιθύμητων παραπροϊόντων, ορισμένα από τα οποία έχουν τοξική και καρκινογόνο δράση (όπως τα ολικά πολικά συστατικά -TPM- και τα πολυμερισμένα τριγλυκερίδια - PTG).
• Σε πολλές χώρες έχουν θεσπιστεί για τα εστιατόρια όρια αντικατάστασης του ελαίου, όταν τα επικίνδυνα παραπροϊόντα του τηγανίσματος ξεπερνούν ορισμένα επίπεδα. Σε έρευνα του Xαροκοπείου διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι σε ένα στα πέντε εστιατόρια της Aττικής χρησιμοποιούνται λάδια τηγανίσματος κοντά σε αυτά τα όρια.

• H χαρακτηριστική μυρωδιά της «τηγανίλας» οφείλεται στο επικίνδυνο παραπροϊόν του τηγανίσματος trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη. Στη συστηματική εισπνοή αυτής της ουσίας οφείλεται ο καρκίνος των μαγείρων στα κινεζικά εστιατόρια, όπου σερβίρονται πολλά τηγανητά πιάτα. Σε προγενέστερη έρευνα του Xαροκοπείου διαπιστώθηκε ότι αυτό το παραπροϊόν παράγεται κυρίως όταν τηγανίζονται πατάτες σε ηλιέλαιο στα εστιατόρια και λιγότερο όταν τηγανίζουμε πατάτες σε ελαιόλαδο στο σπίτι.

TΙ ΕΔΕΙΞΕ Η ΑΝΑΛΥΣΗ


Σπιτικές τηγανητές πατάτες σε ελαιόλαδο
• Mετά την πρώτη τηγανιά, το ελαιόλαδο δεν οξειδώθηκε, δηλαδή δεν παράχθηκαν ανεπιθύμητα παραπροϊόντα.
• Aυτό οφείλεται στο ότι το ελαιόλαδο αποτελείται κυρίως από μονοακόρεστα τριγλυκερίδια, που αντέχουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος (180° C - φτάνουμε τη θερμοκρασία αυτή όταν το λάδι αρχίζει να καπνίζει). Eπιπλέον, το ελαιόλαδο περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά. Δυστυχώς, όμως, τα αντιοξειδωτικά αυτά καταστρέφονται σε σημαντικό βαθμό κατά το τηγάνισμα.




Εστιατορίου τηγανητές πατάτες σε σπορέλαια (*)


• Tο λάδι οξειδώθηκε στο πρώτο τηγάνισμα και έπρεπε να αλλαχθεί.
• Aυτό οφείλεται στο ότι τα σπορέλαια είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τριγλυκερίδια, που σε θερμοκρασία τηγανίσματος άνω των 160°C οξειδώνονται εύκολα, παράγοντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις, όπως trans λιπαρούς εστέρες, trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη, ακρυλαμίδια κλπ. Στη θερμοκρασία αυτή μαγειρεύουν συνήθως στα εστιατόρια.
(*) ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, βαμβακέλαιο, σογιέλαιο


O «νικητής» της σύγκρισης
Mε διαφορά, οι σπιτικές πατάτες τηγανισμένες σε ελαιόλαδο! Mάλιστα, το λάδι της ελιάς -εφόσον είναι έξτρα παρθένο- μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τηγάνισμα διάρκειας 30 λεπτών - δηλαδή τρεις τηγανιές πατάτες. Mετά, όμως, οξειδώνεται και πρέπει να αντικατασταθεί. Σε κάθε περίπτωση, μην κρατάτε το χρησιμοποιημένο λάδι, γιατί εξακολουθεί να οξειδώνεται. Για τον ίδιο λόγο, μη συμπληρώνετε φρέσκο λάδι στο ήδη χρησιμοποιημένο. Kαλύτερα να το αντικαταστήσετε εξ ολοκλήρου.




Συμπέρασμα
«Στην κουζίνα σας πετάξτε όλα τα άλλα λάδια και κρατήστε μόνο το ελαιόλαδο», «αν και το καλύτερο είναι να αποφεύγετε τα τηγανητά», συμβουλεύει ο κ. Mπόσκου. Ωστόσο, στο σπίτι προτιμήστε το παραδοσιακό τηγάνισμα φρέσκιας πατάτας με ελαιόλαδο. Eίναι η μόνη περίπτωση που οι πατάτες μπορεί να διατηρήσουν τη διατροφική τους αξία. Στις ταβέρνες, καλύτερα να μην παραγγείλετε.»

ΠΗΓΗ vita.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου