Τι είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος;

Ο όρος οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση εισήχθη για πρώτη φορά το 1946 και την περιέγραψε ο Alisson ως παλινδρόμηση ερεθιστικών γαστρικών υγρών από το στόμαχο στον οισοφάγο. Σήμερα ως γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος (ΓΟΠΝ) θεωρείται η κατάσταση που προκαλείται από την παλινδρόμηση  γαστρικού περιεχομένου στον οισοφάγο που δημιουργεί ενοχλητικά συμπτώματα (δηλαδή συμπτώματα που αλλοιώνουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς) και/ή επιπλοκές. Η ΓΟΠΝ είναι μία από τις συχνότερες νόσους του γαστρεντερικού, με 15% του πληθυσμού να έχει συμπτωματολογία 1 φορά εβδομαδιαίως και 7%  ημερησίως. Παλινδρόμηση του γαστρικού περιεχομένου συμβαίνει όταν χαθεί η διαφορά πίεσης μεταξύ κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα (ΚΟΣ)  και στομάχου. Ο φραγμός κατά της παλινδρόμησης στο γαστροοισοφαγικό όριο είναι μια ανατομικά πολύπλοκη ζώνη, η λειτουργική ακεραιότητα της οποίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως την ενδογενή πίεση  του ΚΟΣ, την εξωγενή πίεση του ΚΟΣ από το σκέλος του διαφράγματος, την ενδοκοιλιακή θέση του ΚΟΣ, την ακεραιότητα του φρενοοισοφαγικού συνδέσμου και τη διατήρηση της γωνίας του His οξείας. Τρείς βασικές θεωρίες έχουν αναπτυχθεί για την αιτιοπαθογένεια της ΓΟΠ οι οποίες αποδίδουν την ανεπάρκεια της γαστροοισοφαγικής συμβολής α)  σε παροδικές χαλάσεις του ΚΟΣ χωρίς συνοδό ανατομική ανωμαλία, β) σε ανατομική βλάβη της γαστροοισοφαγικής συμβολής λόγω διαφραγματοκήλης και τέλος, γ) σε παρουσία υποτονικού σφιγκτήρα χωρίς σαφή αιτιολογία και χωρίς συνοδό  ανατομική ανωμαλία. Δευτερογενώς, πληθώρα φαρμάκων ή συστηματικών νοσημάτων επιδρούν στον ΚΟΣ και προάγουν συμπτωματολογία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Εδώ ανήκουν το σκληρόδερμα, η μυοπάθεια που συσχετίζεται με χρόνια εντερική ψευδοαπόφραξη, η εγκυμοσύνη, το κάπνισμα, τα αντιχολινεργικά φάρμακα, η αμινοφυλλίνη, τα νιτρώδη, οι αναστολείς ασβεστίου και οι αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης.

Δυσανεξία στη λακτόζη

Ένα αρκετά συνηθισμένο πρόβλημα, που μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του παιδιού, είναι η δυσανεξία στη λακτόζη, η οποία δεν επιτρέπει την απορρόφηση του ασβεστίου από το μητρικό και το αγελαδινό γάλα. Με την ανάλογη θεραπεία και τις κατάλληλες τροφές η αντιμετώπισή του μπορεί να είναι αποτελεσματική και πλήρης.

Η δυσανεξία στη λακτόζη είναι η μη πλήρης πέψη της λακτόζης στο λεπτό έντερο λόγω έλλειψης ή μειωμένης συγκέντρωσης του ενζύμου λακτάση. Η λακτόζη είναι το σάκχαρο που περιέχεται στο μητρικό και στο αγελαδινό γάλα και είναι σημαντικό για την απορρόφηση του ασβεστίου. Όταν η λακτόζη δεν διασπάται από τη λακτάση στο λεπτό έντερο, περνά στο παχύ έντερο όπου τα βακτηρίδιά του τη διασπούν και έπειτα από ζυμώσεις παράγονται αέρια τα οποία διατείνουν το έντερο, γίνεται όσμωση νερού και διάρροια και το παιδί εμφανίζει συμπτώματα. Τα συμπτώματα της δυσανεξίας στη λακτόζη είναι αέρια, μετεωρισμός κοιλίας, κοιλιακό άλγος, «φούσκωμα» μετά τα γεύματα που περιέχουν γάλα και διάρροια.

Διατροφή και Νοσήματα του Πεπτικού

1.    Πόσο σημαντικός είναι πράγματι ο ρόλος της διατροφής στην πρόληψη και αντιμετώπιση των παθήσεων του πεπτικού;

Η διαιτητική αγωγή στις παθήσεις του πεπτικού συστήματος χαρακτηρίζεται από άμεσα και εμφανέστατα αποτελέσματα. Η χρησιμοποίηση της κατάλληλης και παράλληλα η αποφυγή της ακατάλληλης τροφής συνεπάγεται ταχεία υποχώρηση των ενοχλήσεων που πηγάζουν από τις γαστρεντερικές παθήσεις. 

Διατροφή και Καρδιαγγειακά προβλήματα

ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ – ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα μας μια σειρά από σημαντικές κοινωνικές μεταβολές, οι οποίες έχουν συντελέσει σε μια ευρύτερη αλλαγή του σύγχρονου τρόπου ζωής. Το φαινόμενο αυτό έχει ως άμεση συνέπεια την αύξηση της συχνότητας εμφάνισης προβλημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων. Παράλληλα, και διεθνώς, σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για την υγεία της καρδιάς, κάθε χρόνο χάνονται 17,5 εκατομμύρια ζωές παγκοσμίως, από τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Είναι κατά συνέπεια σημαντική η σωστή ενημέρωση μας πάνω σε θέματα που σχετίζονται με την καλή υγεία της καρδίας μας τόσο για να προλάβουμε όσο και να αντιμετωπίσουμε την εμφάνιση νοσημάτων και διαταραχών που σχετίζονται με καρδιαγγειακές δυσλειτουργίες.

Προς την κατεύθυνση αυτή, απαιτούνται μια σειρά από αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις συνήθειες του σύγχρονου ανθρώπου, όπως αύξηση της φυσικής δραστηριότητας, περιορισμός ή και διακοπή του καπνίσματος, αλλαγή του τρόπου διατροφής, οι οποίες αποσκοπούν στη μείωση των επιπέδων λιπιδίων και, ιδιαιτέρως της χοληστερόλης, στο αίμα και στην προστασία των κυκλοφορούντων λιπιδίων από την οξείδωση, στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, στον έλεγχο του σωματικού βάρους. Ιδιαιτέρως η διατροφή παίζει εξαιρετικά σημαντικά ρόλο, καθώς επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η υιοθέτηση σωστών και υγιεινών διατροφικών προτύπων αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα πρόληψη και θεραπείας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πώς όμως θα πρέπει να είναι μια διατροφή ούτως ώστε να προστατεύει την καρδιά και τα αγγεία μας από μελλοντικά προβλήματα;

• Οι βασικοί  διατροφικοί μας στόχοι θα πρέπει να είναι:
• Ο έλεγχος της ποσότητας και ποιότητας των λιπαρών που προσλαμβάνουμε ημερησίως καθώς επίσης και της χοληστερόλης
• Ο έλεγχος της κατανάλωσης καφεΐνης
• Ο έλεγχος της κατανάλωσης αλκοόλ
• Η αυξημένη πρόσληψη αντιοξειδωτικών ουσιών.

Τα λιπαρά στη διατροφή μας

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Η σωστή διατροφή και η διατήρηση ενός ιδανικού βάρους, είναι γνωστό πως συμβάλλουν μέγιστα στην οργανική υγεία του ανθρώπου. Παράλληλα όμως, πολλές επιστημονικές έρευνες, αναδεικνύουν την ευεργετική επίδραση στοιχείων της διατροφής και σε διάφορες ψυχικές καταστάσεις. Πρόσφατα, ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Andrew Stoll, διευθυντή του εργαστηρίου ψυχοφαρκακευτικής έρευνας του McLean Hospital, έδειξε πως η συμπληρωματική χορήγηση ωμέγα-3 λιπαρών οξέων σε ασθενείς με κατάθλιψη, μείωσε σημαντικά την συχνότητα και την ένταση των επεισοδίων τους.

Το αρχικό ερέθισμα για την έρευνα του Stoll, ήταν η παρατήρηση πολλών επιστημόνων σχετικά με τα επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, τόσο στο πλάσμα όσο και στις κυτταρικές μεμβράνες, ατόμων με διάγνωση χρόνιας κατάθλιψης. Τα επίπεδα λοιπόν αυτά παρουσιάζονταν πάντα μειωμένα. Στο ίδιο μάλιστα πόρισμα κατέληγε και μελέτη του καθηγητή Ψυχιατρικής MalcolmPeet, που δημοσιεύτηκε πριν από λίγα χρόνια και που όπως ο ίδιος μου τόνισε σε πρόσφατη συνάντησή μας στο University of Surrey, αφορούσε τα επίπεδα ω-3 λιπαρών οξέων των μεμβρανών των ερυθροκυττάρων σε ασθενείς με κατάθλιψη. 

Διατροφή και Διαβήτης

Τι είναι το Πρόγραμμα διατροφής για άτομα με διαβήτη; Το πρόγραμμα διατροφής για άτομα με διαβήτη είναι ένας οδηγός, ο οποίος περιλαμβάνει υγιεινές επιλογές τροφίμων, ταιριάζει με το πρόγραμμα, τις συνήθειες και την κουλτούρα του κάθε ατόμου. Πρόκειται για ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση των τιμών του σακχάρου, της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης, καθώς επίσης στην διατήρηση ή στην επίτευξη ενός σωστού σωματικού βάρους. Τα άτομα με διαβήτη πρέπει να φροντίζουν να διατηρούν το ζάχαρο του αίματος τους σε καλά επίπεδα με την σωστή αναλογία φαγητού, ινσουλίνης και άσκησης. Αυτό μπορεί να ακούγεται δύσκολο, όμως με την βοήθεια του γιατρού και του κλινικού διαιτολόγου μπορεί να επιτευχθεί, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας και τη μείωση των επιπλοκών που σχετίζονται με τον διαβήτη. Τα άτομα με διαβήτη πρέπει να τρώνε διαφορετικά φαγητά από την υπόλοιπη οικογένεια ; Όχι , τα άτομα με διαβήτη μπορούνε να απολαμβάνουν τα ίδια φαγητά με την υπόλοιπη οικογένεια. Αυτό που χρειάζεται είναι να γνωρίζετε ποια φαγητά επηρεάζουν το ζάχαρο περισσότερο από τα άλλα, ώστε με την βοήθεια του κλινικού διαιτολόγου, να γίνεται ο κατάλληλος προγραμματισμός . Ποια φαγητά επηρεάζουν το ζάχαρο περισσότερο; Τα φαγητά χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Υδατάνθρακες , Πρωτεΐνες και Λίπη. Οι υδατάνθρακες επηρεάζουν το ζάχαρο περισσότερο από τις πρωτεΐνες και τα λίπη. Για αυτό είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τους υδατάνθρακες που περιέχουν τα τρόφιμα που καταναλώνουμε για καλύτερη ρύθμιση του ζαχάρου. Τι είναι οι υδατάνθρακες; Το άμυλο και τα σάκχαρα είναι υδατάνθρακες. Άμυλο ( Δημητριακά προγεύματος , ψωμιά, κράκερ , παξιμάδια , όσπρια , ρύζι, αμυλούχα λαχανικά ).Σάκχαρα  Φρούτα Γαλακτοκομικά προϊόντα ( γάλα, γιαούρτι) Γλυκά ( κέικ , μπισκότα, σοκολάτες ) Γιατί είναι σημαντική η μέτρηση των υδατανθράκων; Η μέτρηση υδατανθράκων βοηθά στον καλύτερο έλεγχο του ζαχάρου του αίματος και στην αποφυγή ή καθυστέρηση των επιπλοκών που σχετίζονται με τον σακχαρώδη διαβήτη. Αυτό συμβαίνει γιατί οι υδατάνθρακες επηρεάζουν, περισσότερο από τα άλλα θρεπτικά συστατικά, το ζάχαρο αίματος. Παραταύτα, είναι απαραίτητοι για τον οργανισμό γιατί περιέχουν βιταμίνες , μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες. Είναι πολύ σημαντικό να δουλέψετε μαζί με τον κλινικό διαιτολόγο και τον γιατρό σας με στόχο να δημιουργήσετε ένα πρόγραμμα που να ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες για την καλύτερη ρύθμιση του ζαχάρου σας.

Παχυσαρκία

Ως παχυσαρκία ορίζεται η παθολογικά αυξημένη εναπόθεση λίπους στο ανθρώπινο σώμα. Σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες η παχυσαρκία οφείλεται στην αλληλεπίδραση διαφόρων γενετικών (κληρονομικότητα) και περιβαλλοντικών (διατροφή και φυσική δραστηριότητα) παραγόντων. Η έλλειψη υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής σε συνδυασμό με τη μειωμένη φυσική δραστηριότητα, σαν αποτέλεσμα του σύγχρονου τρόπου ζωής, αποτελούν τις σημαντικότερες αιτίες που συμβάλλουν στην αύξηση της παχυσαρκίας. Η παχυσαρκία ενισχύει τις πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών ασθενειών όπως η υπέρταση, η στεφανιαία νόσος, ο διαβήτης τύπου ΙΙ, ο καρκίνος, η οστεοπόρωση αλλά και πλήθους άλλων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.

Πηγή:
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Τμήμα επιστήμης φυσικής αγωγής και αθλητισμού

Διαβήτης 2

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι πάθηση που χαρακτηρίζεται από υψηλές τιμές γλυκόζης στο αίμα (το απλό σάκχαρο που δίνει ενέργεια στα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού). Ο διαβήτης αναπτύσσεται όταν ο οργανισμός δεν παράγει ή δεν χρησιμοποιεί αποτελεσματικά μια ορμόνη που ονομάζεται ινσουλίνη, η οποία βοηθά στην απομάκρυνση του πλεονάσματος γλυκόζης από το αίμα.

Ο συνηθέστερος τύπος διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 2, που προκαλείται από αδυναμία του οργανισμού να παράγει αρκετή ινσουλίνη ή να μπορεί να τη χρησιμοποιεί κατάλληλα. Ο δεύτερος συνηθέστερος τύπος διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1, που παρουσιάζεται όταν ο οργανισμός δεν μπορεί πλέον να παράγει αυτή την ζωτικής σημασίας ορμόνη.

Τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να συμμετέχουν σε όλα τα επίπεδα άσκησης, ακόμα και σε επίπεδα υψηλού ανταγωνισμού ή πρωταθλητισμού μιας και η άσκηση γενικότερα ασκεί τόσο άμεση όσο και μακροχρόνια θετική επίδραση στη ρύθμιση της γλυκόζης του αίματος καθώς και στο μεταβολισμό των λιπιδίων και των πρωτεϊνών.

Πηγή:

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Τμήμα επιστήμης φυσικής αγωγής και αθλητισμού

Η οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση των οστών που εμφανίζεται συνήθως στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Προσβάλλει 1 στις 3 γυναίκες αλλά και 1 στους 12 άντρες. Είναι μια κατάσταση κατά την οποία τα οστά μας χάνουν τη μάζα τους, γίνονται πιο αδύνατα και σπάζουν ευκολότερα. Σε άτομα άνω των 70-75 ετών είναι το ίδιο συχνή τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες. Mία στις δύο γυναίκες και ένας στους τρείς άνδρες θα παρουσιάσει ένα κάταγμα που έχει σχέση με την οστεοπόρωση, σε κάποια στιγμή της ζωής του.

Ο ρόλος της άσκησης στην οστεοπόρωση είναι διπλός. Η άσκηση χρησιμοποιείται προληπτικά γιατί αυξάνει την οστική μάζα μέχρι και κατά τη διάρκεια της εφηβείας (αύξηση οστών σε μήκος, κυρίως υπό την επίδραση των ορμονών του φύλου), στοχεύοντας στην απόκτηση μέγιστης οστικής πυκνότητας έως και την ηλικία των 30 ετών, τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερα επίπεδα οστικής πυκνότητας κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής, αλλά επιπλέον κατά την ενηλικίωση χρησιμοποιείται και ως μέσο θεραπείας γιατί: α) διατηρεί την οστική πυκνότητα στον ενήλικα, β) μειώνει την απώλεια οστικής πυκνότητας στην εμμηνόπαυση, γ) αργοπορεί το ρυθμό απώλειας οστικής μάζας με την αύξηση της ηλικίας κατά τη μέση και γεροντική ηλικία και προφυλάσσει από τις πτώσεις. Τα οφέλη της άσκησης με στόχο την οστεοπόρωση είναι πολλαπλά: Μειώνει την απώλεια οστικής πυκνότητας και αυξάνει τη μυϊκή δύναμη και τη μυϊκή μάζα. Επίσης διορθώνει τη στάση, αυξάνει την ευκαμψία, βελτιώνει την ικανότητα ισορροπίας, μειώνει τον κίνδυνο πτώσης, μειώνει την κόπωση και ανακουφίζει τους πόνους βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική ικανότητα και φυσικά βελτιώνει την ποιότητα της ζωής.

Πηγή:

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Τμήμα επιστήμης φυσικής αγωγής και αθλητισμού