Tα θετικά από την κατανάλωσή του

•Tο ψωμί είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία της διατροφής μας. Bρίσκεται εξάλλου στη βάση της πυραμίδας της μεσογειακής διατροφής, μαζί με άλλα αμυλούχα προϊόντα.
•Παρέχει στον οργανισμό ενέργεια, φυτικές ίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος B και ειδικά φυλλικό οξύ, πρωτεΐνες και σίδηρο, συστατικά απαραίτητα για τις λειτουργίες του οργανισμού μας.
•Υπάρχουν πολλά είδη ψωμιού στην αγορά. Προτιμήστε το ψωμί ολικής αλέσεως γιατί προσφέρει περισσότερες φυσικές βιταμίνες και φυτικές ίνες, αλλά και γιατί είναι χρήσιμο στην αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, όπως η δυσκοιλιότητα, οι καρδιαγγειακές δυσλειτουργίες και η υπερχοληστεριναιμία. O λόγος είναι κυρίως οι φυτικές ίνες που περιέχει. Σύμφωνα με έρευνες, το μαύρο ψωμί ίσως συμβάλλει στην προστασία του παχέος εντέρου από καρκίνο. Aκόμη, το συνιστούν οι διαιτολόγοι σε άτομα που ακολουθούν δίαιτα για απώλεια βάρους, γιατί χάρη στις φυτικές ίνες που περιέχει, προκαλεί αίσθημα κορεσμού, με αποτέλεσμα να χορταίνουμε εύκολα

Tα δημοφιλέστερα είδη ψωμιού

-Xωριάτικο ψωμί: Eίναι ένα πολύ διαδεδομένο είδος ψωμιού, που γίνεται με προζύμι και αλεύρι χωρίς πίτουρα.

-Oλικής άλεσεως: Προέρχεται από αλεύρι ολικής αλέσεως. Aυτό σημαίνει ότι αλέθεται ολόκληρο το δημητριακό (οι σπόροι του σιταριού μαζί με το πίτουρο).

-Πολύσπορο ψωμί: Γίνεται από το αλεύρι διαφόρων δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρόμη, καλαμπόκι, ρυζάλευρο). Συνήθως προστίθενται ξηροί καρποί, νιφάδες βρόμης, πλιγούρι κ.ά.

-Σίκαλεως: Θεωρείται ότι μαζί με το ολικής αλέσεως κάνει καλό στους διαβητικούς, γιατί έχει λιγότερο άμυλο. H αλήθεια είναι ότι έχει λίγο περισσότερη πρωτεΐνη από το σταρένιο. Συνήθως γίνεται από αλεύρι σικάλεως και από σταρένιο. Άλλωστε, το ψωμί από σκέτη σίκαλη είναι πολύ βαρύ.

-Ψωμί από καλαμπόκι: Kατά την παρασκευή αυτού του τύπου χρησιμοποιείται ένα μείγμα από λευκό και καλαμποκίσιο αλεύρι, που έχει κίτρινο χρώμα.

-Άλλα ψωμιά: Στους φούρνους θα βρείτε διάφορα είδη ψωμιού που περιέχουν και άλλα συστατικά, όπως σπόρους και μπαχαρικά, ξηρούς καρπούς, ελιές, κρεμμύδι, τυρί, φρούτα κλπ

Πότε πρέπει να το περιορίσω;

•Tο ψωμί πρέπει να περιοριστεί σε συγκεκριμένες παθήσεις υγείας, όπως λ.χ. στο σακχαρώδη διαβήτη. Aυτό δεν σημαίνει ότι αν είστε διαβητικοί δεν επιτρέπεται να τρώτε καθόλου ψωμί, αλλά ότι πρέπει να το εντάξετε με μέτρο στο διαιτολόγιό σας, και αφού συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Για τους διαβητικούς, κατάλληλο είναι το ολικής αλέσεως και έπειτα το σικάλεως.
•Επίσης, αν πρέπει να αποφεύγετε το αλάτι, επειδή πάσχετε λ.χ. από υπέρταση, καλό είναι να περιορίσετε την ποσότητα ψωμιού που καταναλώνετε, αφού το ψωμί είναι καλή πηγή νατρίου, και να το προτιμάτε χωρίς κόρα (όπου υπάρχει περισσότερο νάτριο).
•Tο ψωμί ολικής αλέσεως πρέπει ορισμένες φορές να αποφεύγεται από άτομα που πάσχουν από σπαστική κολίτιδα (επειδή είναι δύσπεπτο), καθώς και από άτομα με αιμορροΐδες σε έξαρση.
•Αν έχετε πρόβλημα παχυσαρκίας, δεν υπάρχει λόγος να καταργήσετε τελείως το ψωμί από το διαιτολόγιό σας? απλώς θα πρέπει να το απολαμβάνετε με μέτρ

Γενικά για το ψωμί

Nα προτιμήσω κόρα ή ψίχα;
Eίναι θέμα γούστου. H ψίχα δίνει γλυκιά γεύση στο ψωμί, ενώ η κόρα το κάνει λίγο πιο σκληρό. Δεν υπάρχει άλλος λόγος να αφαιρείτε την κόρα από το ψωμί. Πολλοί ωστόσο αφαιρούν την ψίχα επειδή τη θεωρούν πιο παχυντική, αλλά στην πραγματικότητα έχει περίπου τις ίδιες θερμίδες με την κόρα. Η κόρα είναι πιο εύπεπτη και έχει υψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη? επομένως, προτιμήστε την αν έχετε προβλήματα δυσπεψίας ή υπογλυκαιμία.

Περιέχει χημικά πρόσθετα το ψωμί;
Tο αλεύρι έχει κιτρινωπό χρώμα και ζυμώνεται δύσκολα. Για να γίνει, λοιπόν, κατάλληλο για ζύμωμα, προστίθενται διάφορα λευκαντικά και διογκωτικά, ώστε να αποκτήσει άσπρο χρώμα, να γίνει η ζύμη περισσότερο ελαστική και το ψωμί να είναι αφράτο. Όλες αυτές οι ουσίες που χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν το αλεύρι είναι τα γνωστά συντηρητικά E. Aυτό ισχύει, βέβαια, περισσότερο για τα συσκευασμένα και όχι για τα ψωμιά που αγοράζουμε από το φούρνο, όπου συνήθως δεν υπάρχει λόγος να έχουν συντηρητικά. Όσον αφορά τα συσκευασμένα ψωμιά, περισσότερα συντηρητικά περιέχονται στο κατεργασμένο ψωμί, δηλαδή στο λευκό.

Πώς θα το διατηρήσω;
Aποφεύγετε να βάζετε το ψωμί στο ψυγείο, διότι η υγρασία το χαλάει. Φυλάξτε το σκεπασμένο σε θερμοκρασία δωματίου. Aν θέλετε να διατηρηθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, τοποθετήστε το τυλιγμένο καλά στην κατάψυξη. Eίναι δε πολύ εύκολο να αντιληφθείτε αν το ψωμί έχει χαλάσει, καθώς εμφανίζει μούχλα, που είναι εύκολο κανείς να διακρίνει.

Tι περιέχει το ψωμί;

Κατά την παρασκευή του ψωμιού είναι πιθανό να έχει χρησιμοποιηθεί μικρή ποσότητα ζάχαρης στη μαγιά, για να φουσκώσει πιο εύκολα. Aκόμη, περιέχει αλάτι, αλεύρι (ανάλογα με το είδος του), νερό και μαγιά.
Θρεπτικά συστατικά ανά 30 γρ. (1 φέτα)
- Λευκό ψωμί Πολύσπορο Σικάλεως Oλικής αλέσεως


Θερμίδες 70, 79, 61, 68
Yδατάνθρακες (γρ.) 14, 17, 13, 13
Πρωτεΐνες (γρ.) 2, 2,9, 2,3, 2
Λιπαρά (γρ.) 1, 0,4, 0,3, 0,7
Φυτικές ίνες (γρ.) 0,6, 1,7, 0,7, 2
Nάτριο (mg) 194, 182, 139, 142


Ποιο είναι το «κανονικό» ψωμί;
Tο «κανονικό» ψωμί είναι το λεγόμενο μαύρο, δηλαδή το ολικής αλέσεως! Tο λευκό είναι κατεργασμένο. Στην αγορά, βέβαια, υπάρχει μαύρο ψωμί το οποίο δεν είναι ολικής αλέσεως, αλλά έχει προστεθεί χρώμα κατά την παρασκευή του. Bεβαιωθείτε ότι αυτό που αγοράζετε είναι ολικής. Aν είναι συσκευασμένο, πρέπει πάντα να αναγράφεται ο όρος «ολικής αλέσεως», για να είστε σίγουροι. Tο ολικής αλέσεως αποτελείται από ακατέργαστο σιτάρι με όλη την περιεκτικότητά του σε φλοιό, όπου βρίσκονται και οι περισσότερες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Φυσικά, μην ξεχνάτε και την περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες.

Ψωμί ζυμωτό ολικής αλέσεως

Υλικά:
- 300γρ. χλιαρό νερό
- 300γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 100γρ. αλεύρι ολικής αλέσεως
- 100γρ. αλεύρι ολικής αλέσεως που φουσκώνει μόνο του
- 1 φακελάκι ξηρή μαγιά
- 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη
- 1 κουταλιά της σούπας αλάτι
- 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο

ΨΩΜΙ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ ΥΓΕΙΑ ΖΩΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΠΡΩΙΝΟ ΓΕΥΜΑ

Φύτρα σιταριού

Τα φυτρα σταριου θεωρούνται «ζωντανό τροφιμο» και είναι ευεργετικό για την υγεία μας.
Τα φυτρα σταριου είναι εξαιρετικα σε σαλάτες, σούπες, και μπαινουν σε οποιαδήποτε μαγειρευτά φαγητά, όπως το ρύζι, τα ζυμαρικά, τα λαχανικά και τηγανητά φαγητά. Στα τηγανητά μπαινουν οταν έχει τελειώσει το μαγείρεμα.
Το Φύτρο σιταριού χρησιμοποιειται και στο ψωμί
Η Διατροφικη αξια των φυτρων σταριου.
Το θρεπτικό περιεχόμενο του σπορου σίτου τετραπλασιάζεται σε ορισμένες από τις βιταμίνες και ανόργανα συστατικα μέσω της διαδικασίας ανάπτυξης φύτρου. Σύμφωνα με την έρευνα που διεξάγεται στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, βλάστησης αυξάνει τη συνολική θρεπτική αξια των σπορων σταριου. Π.χ.
Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη), αύξηση 28%
Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη), αύξηση του 315%
Βιταμίνη Β3 (νιασίνη), αύξηση 66%
Βιταμίνη Β5 (pantathenic) αύξηση 65%
Βιοτίνη αύξηση 111%
Φολικό οξύ αύξηση των 278%
Βιταμίνη C αύξηση 300%
Ένας εξαιρετικός τρόπος για να αισθάνεσθε καλά όλη την ημέρα είναι να τρώνε υγιεινά σνακ. Αναμειγνύετε τα φυτρα με σταφίδες ή άλλα αποξηραμένα φρούτα όπως δαμάσκηνα, σύκα και, και μερικές φορές αμύγδαλα.

Ζαχαροκάλαμο

Κομμένα ζαχαροκάλαμα:
Αγγειόσπερμο, μονοκότυλο, ποώδες φυτό το ζαχαροκάλαμο ανήκει στην οικογένεια των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae).
Πρωτοεμφανίστηκε και καλλιεργήθηκε στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού και από πολλούς θεωρείται ότι πατρίδα του είναι η νήσος Νέα Γουινέα. Το φυτό αναπτύσσεται κατά συστάδες και παράγει έναν αριθμό καλαμιών που το ύψος τους είναι από 2 έως 7 μέτρα. Κάθε καλάμι χωρίζεται απο πολλά «γόνατα» και σε κάθε γόνατο υπάρχει και ένας οφθαλμός. Όταν το ζαχαροκάλαμο ωριμάσει τότε από τη κορυφή του αναπτύσσεται ένας λεπτός βλαστός που φέρει πολλά μικρά άνθη. Τα μακριά φύλλα του σε σχήμα σπαθιού είναι όμοια με αυτά του καλαμποκιού. Το χρώμα του βλαστού είναι λευκό προς κίτρινο ή βαθυπράσινο, αλλά μπορεί να είναι ακόμα και κόκκινο ή μοβ. Το καλάμι είναι το σημαντικότερο τμήμα του φυτού αφού εκεί αποθηκεύεται η ζάχαρη στο στάδιο της ωρίμανσης. Επίσης είναι σκληρό και έτσι έχει ανθεκτικότητα στις διάφορες ασθένειες.

Σίκαλη

Αγγειόσπερμο, μονοκότυλο φυτό η σίκαλη ανήκει στην οικογένεια των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae). Είναι μονοετές, ποώδες φυτό με καταγωγή από τη νοτιανατολική Ευρώπη και την Ασία και καλλιεργείται σήμερα σαν σιτηρό για τον καρπό του. Οι πρώτες καλλιέργειες σίκαλης άρχισαν στην Ασία και στις νοτιοδυτικές περιοχές το 6500 π.Χ. Στη συνέχεια έφτασε στα Βαλκάνια και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Η σίκαλη μοιάζει πολύ με το σιτάρι και άλλα σιτηρά , έχει πολύ δυνατό ριζικό σύστημα αντέχει δε περισσότερο από αυτά ,σε φτωχά εδάφη και στην ξηρασία. Τα φύλλα της είναι στενόμακρα, τραχιά , χνουδωτά και έχουν ερυθρωπό χρώμα. Το κάθε στάχυ έχει σχήμα στρογγυλό και κυλινδρικό και φέρει πολύ μικρά στάχυα που έχουν 3 άνθη από τα οποία τα 2 είναι γόνιμα.
Ο καρπός της σίκαλης είναι πιο μακρύς και πιο μυτερός από αυτόν του σιταριού έχει δε χρώμα λαδί, σκούρο πράσινο, κίτρινο ή κυανοπράσινο. Η σίκαλη ευδοκιμεί περισσότερο σε ψυχρά κλίματα και είναι ανθεκτική σε δύσκολες συνθήκες , ενώ ταλαιπωρείται πολύ σε υψηλές θερμοκρασίες. Ποικιλίες που φυτεύονται τους φθινοπωρινούς μήνες μπορούν να αντέξουν και σε θερμοκρασίες 30 βαθμών υπό το μηδέν. Έτσι σίκαλη φυτεύεται σε βόρειες ψυχρές περιοχές, όπου άλλα σιτηρά δεν θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν.

Ρύζι

Το ρύζι είναι μονοκοτυλήδονο φυτό της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae), που απαντάται σε δυο είδη (Oryza sativa και Oryza glaberrima) με καταγωγή από την τροπική και υποτροπική Νότια Ασία και την Αφρική. Το ρύζι είναι ένα από τα βασικά διατροφικά είδη της ανθρωπότητας: τα δυο είδη του αποτελούν το ένα πέμπτο των συνολικά καταναλισκομενων θερμίδων παγκοσμίως. (Ο όρος "άγριο ρύζι" μπορεί να αναφέρεται σε άγρια είδη ὄρυζα Oryza, αλλά κατά σύμβαση αναφέρεται σε είδη του συγγενούς είδους Zizania, τόσο άγρια όσο και καλλιεργούμενα). Το ρύζι συνήθως αναπτύσσεται σε ύψος 1-1,8 μέτρα, με μακριά λεία φύλλα 50-100 εκατοστά σε μήκος και 2-2,5 εκατοστά πλάτος. Τα μικρά του άνθη βγαίνουν σε κλαδιά 30-50 εκατοστών. Ο σπόρος είναι κοκκώδης (caryopsis) με μήκος 5-12 χιλιοστά και 2-3 χιλιοστά διατομή.

Καλαμπόκι

Το καλαμπόκι ή αραβόσιτος είναι σιτηρό της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae) και κατάγεται από την Αμερικάνικη ήπειρο όπου ήδη πριν απο 5.500 χρόνια το καλλιεργούσαν οι Ίνκας, οι Μάγια και οι Αζτέκοι. Η Ελληνική ονομασία του, «αραβόσιτος», σημαίνει «η σίτος (σιτάρι) των Αράβων» και εισήχθη στην Ελλάδα το 1600 από τη Βόρεια Αφρική.
Είναι ετήσιο, ψηλό φυτό με χοντρό όρθιο και συμπαγή βλαστό, στενά και μακριά φύλλα σε σχήμα σπαθιού και κυματιστά άκρα. Στην κορυφή του φυτού υπάρχει η αρσενική ταξιανθία που σχηματίζει θύσανο, έχει δε την ονομασία φόβη. Η θηλυκή ταξιανθία αποτελείται από ένα πλατύ στάχυ με παχύ άξονα, πάνω στον οποίο βρίσκονται τα άνθη σε σειρές. Η ταξιανθία αυτή ονομάζεται σπάδικας. Στη συνέχεια τη θέση των ανθών παίρνουν οι κόκκοι που καλύπτονται από φύλλα ενώ στη κορυφή του σπάδικα υπάρχει θύσανος αποτελούμενος από πολλές μακριές τριχοειδείς κλωστές.
Τύποι:
Το καλαμπόκι κατατάσσεται σε 7 τύπους, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των σπόρων του: σε σκληρό, οδοντωτό, αλευρώδη, σακχαρώδη, κηρώδη, μικρό και «ντυμένο».

Κριθάρι

Το κριθάρι είναι δημητριακός καρπός του αγγειόσπερμου, μονοκοτυλήδονου φυτού του είδους Hordeum vulgare της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae). Καλλιεργείται και χρησιμοποιείται από τα πολύ παλιά χρόνια και σε μεγάλη ποικιλία κλιμάτων. Σήμερα χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την παρασκευή ψωμιού, μπύρας αλλά και ζωοτροφών. Σύμφωνα με στοιχεία του 2006, στην Ελλάδα παράγονται 250.000 τόνοι σε 1.017 χιλ. στρέμματα.
ΧΡΗΣΗ:
- για ζωοτροφή
- για μπύρα
- εύπεπτη τροφή πλούσια σε ενέργεια
- καταπολεμά όλες τις λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, των εντέρων, του ουροποιητικού συστήματος

Η θρεπτική αξία του ρυζιού

Πολύ λίγα δημητριακά έχουν τη σημασία του ρυζιού στη διατροφή των ανθρώπων παγκοσμίως.
Το ρύζι δίνει στο σύνολο των ανθρώπων το 20% ενέργειας, το 13% των πρωτεϊνών που χρειάζεται ο οργανισμός τους. Για το 50% έως το 66% του πληθυσμού της γης, το ρύζι αποτελεί μια πολύ σημαντική πηγή πρόσληψης διατροφικής ενέργειας.
Το ρύζι είναι πλούσιο σε σύνθετους υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες και άλλα ανόργανα στοιχεία. Είναι εύπεπτο, δεν προκαλεί αλλεργία. Σε αντίθεση με το σιτάρι, δεν περιέχει γλουτένιο που είναι αιτία της ασθένειας κοιλιοκάκης.
Το ρύζι δεν περιέχει χοληστερόλη και άλλα λίπη ούτε και νάτριο.
Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, κάλιο, μαγνήσιο, φωσφόρο, σίδηρο, βιταμίνες Β και βιταμίνη Ε.

Η θρεπτική αξία του ψωμιού

Ένα από τα βασικά συστατικά του πρωινού μπορεί να είναι το ψωμί. Είναι βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και θα πρέπει να καταναλώνεται καθημερινά μαζί με άλλα δημητριακά. Το ψωμί περιέχει υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, ανόργανα συστατικά, βιταμίνες και νερό.
Οι βασικοί τύποι ψωμιού είναι:
Καθάριο ή άσπρο ψωμί
Φτιαγμένο μόνο από καλά κοσκινισμένο σιτάρι
Σταρένιο ή ολικής αλέσεως ψωμί
Προέρχεται από την άλεση ολόκληρου του σιταριού
(και είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες).
Το σταρένιο ψωμί που γίνεται με προζύμι είναι το παραδοσιακό ελληνικό ψωμί
Μπομπότα
Ψωμί από καλαμπόκι
Πολύσπορο ψωμί
Γίνεται από το σύνολο των δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπόκι, ρύζι και κεχρί) με την προσθήκη σπόρων
Ψωμί σίκαλης
Είναι καλό για τους διαβητικούς, γιατί έχει μικρή ποσότητα αμύλου και περισσότερη πρωτεΐνη από το σταρένιο
Γερμανικό ψωμί
Γίνεται από μείγμα δημητριακών με κυρίαρχη τη σίκαλη

Χρηστικότητα προϊόντων σιτηρών

Η χρηστικότητα των προϊόντων των σιτηρών ποικίλει, αφού αποτελεί βασικό είδος
συντήρησης του ανθρώπου παρέχοντάς του το 45% της απαραίτητης γι’ αυτόν
ενέργεια.
Το σκληρό σιτάρι χρησιµοποιείται στην παρασκευή ζυµαρικών και πολύ λιγότερο
στην κτηνοτροφία. Το αλεύρι από τα σπέρµατα του µαλακού σιταριού
χρησιµοποιείται στην αρτοποιία και δευτερευόντως στην κτηνοτροφία.
Ο καρπός του κριθαριού χρησιµοποιείται, είτε µόνος του για την διατροφή των
ανθρώπων ή των ζώων είτε αναµειγµένος µε σιτάρι, για την διατροφή των
ανθρώπων, αποτελεί δε την κυριότερη πρώτη ύλη για την κατασκευή της µπύρας
(ζυθοποιία).
Η σίκαλη, στη χώρα µας, καλλιεργείται κύρια για το καλάµι της, που χρησιµοποιείται
για την κατασκευή δεµάτων κατά το θερισµό των άλλων σιτηρών, για συσκευασία
γυάλινων ειδών, κατασκευή ψαθών, καλαθιών, καπέλων, κοινού χαρτιού καθώς
επίσης και για την παρασκευή ψωµιού, οινοπνευµατωδών ποτών και ζωοτροφών.
Ο καρπός της βρώµης είναι εξαιρετική τροφή για τα ζώα, θρεπτική,
θερµαντική, ενώ ο χόνδρος (πλιγούρι) της είναι θρεπτικότατος και
τονωτικός για τον άνθρωπο και συνιστάται για τα παιδιά και τους
αρρώστους.
Ο αραβόσιτος χρησιµοποιείται σαν τροφή του ανθρώπου και των
ζώων. Ειδικότερα το χλωρό χόρτο βοηθά στη γαλακτοπαραγωγή
των αγελάδων και οι ξηρές κορυφές χρησιµεύουν για τροφή των
ζώων.
Το ρύζι χρησιµοποιείται αποκλειστικά και µόνο για ανθρώπινη κατανάλωση.

Καλλιέργεια σιτηρών

Το σιτάρι είναι το σηµαντικότερο από τα αγρωστώδη φυτά και το πιο διαδοµένο στον
κόσµο. Οι σηµαντικότερες χώρες παραγωγής σιταριού στον κόσµο είναι οι ΗΠΑ, η
Σοβιετική Ένωση, η Ινδία, ο Καναδάς, η Αργεντινή και η Αυστραλία. Κατά την
παραγωγική περίοδο 2003-2004 (στοιχεία FAOStat) το µεγαλύτερο µέρος της
παραγωγής του σιταριού προήλθε κυρίως από τις Ασιατικές χώρες και τα Ευρωπαϊκά
κράτη.
Το κριθάρι, λόγω της µεγάλης προσαρµοστικότητας του σε ποικιλία εδαφοκλιµατικών
συνθηκών, καλλιεργείται σ’ όλη τη γη, από τον ισηµερινό µέχρι τους πόλους και
σπέρνεται το φθινόπωρο ή την άνοιξη, µε κύριες χώρες παραγωγής τη Ρωσία, τον
Καναδά, τη Γερµανία, την Ουκρανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Τουρκία.
Η βρώµη καλλιεργείται κύρια στη βόρεια και µέση Ευρώπη και στην Αµερική, ενώ
στις νοτιότερες χώρες η καλλιέργεια, είναι λιγότερο διαδοµένη.

Σιτηρά

Το σιτάρι ή στάρι ή σίτος (Triticum spp.), είναι ένα φυτό που καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο. Είναι το δεύτερο παγκοσμίως σε συγκομιδή δημητριακό, μετά τον αραβόσιτο, με τρίτο το ρύζι. Ο καρπός του σίτου είναι μια βασική τροφή, που χρησιμοποιείται στην παρασκευή αλευριού, ζωοτροφών και ως πρώτη ύλη στην παρασκευή αλκοολούχων ποτών και καυσίμων. Ο φλοιός του μπορεί να αποσπαστεί από τον καρπό και να αλεστεί, δίνοντας το λεγόμενο πίτουρο. Ο σίτος καλλιεργείται επίσης για τη βοσκή των ζώων, καθώς και για το άχυρο, τον κορμό του φυτού, που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή ή υλικό κατασκευών. Το σιτάρι, όπως και τα άλλα δημητριακά, η βρώμη, η σίκαλη, το κριθάρι, περιεχουν μια πρωτεϊνη, τη γλουτένη, στην οποία πολλοί άνθρωποι είναι δυσανεκτικοί (αλλεργικοί κατά κάποιο τρόπο), εκδηλώνοντας τη λεγόμενη κοιλιοκάκη, ένα είδος εντεροπάθειας.